Dé voorstelling op de Internationale Vrouwendag die de definitie van seksualiteit veranderde

“Ehm, ik neem dit mee, deze definitie, en ik stel voor om die ehm, ik zal voorstellen om dat te… dit basiswoordenboek is, ehm… die definitie is… Omdat de opvattingen over seksualiteit inderdaad wel… nou ja, misschien al langer, maar zeker de laatste tijd, ehm… enorm aan het verschuiven zijn.” – Telefoongesprek met de redactie van Van Dale die uiteindelijk leidde tot een nieuwe Van Dale-definitie van de term seksualiteit.

In een wereld waarin schoonheid en perfecte plaatjes het beeld van de werkelijkheid vervagen en vervangen, trekt Speels Collectief het ideaalbeeld van haar sokkel. In USUALLY I’M ON TOP worden heersende normen van vrouwelijkheid en seksualiteit bevraagd. Kwetsbaar en grotesk, in woord en in lijf, nemen zeven vrouwen je mee in hun ervaringen en verlangens. In een zoektocht naar een nieuwe moraal (of nee… in een absolute verwerping ervan) komen we uit bij ‘what she really really wants’.

Theaterkrant: “Speels Collectief is goed in het tonen van de absurditeit van de norm en het beperkte beeld dat er rondom seksualiteit bestaat. Usually I’m on top is een krachtige en noodzakelijke eerste stap.”

Haarlems Dagblad: “USUALLY I’M ON TOP is een voorstelling die taboes doorbreekt en morrelt aan ideaalbeelden.”

Regie: Sanne Arbouw • Choreografie: Ulrike Doszmann • Spel: Edith Heij, Ella de Coninck, Marloes Dingshoff, Marga Kamperman, Femke Arnouts en Lisette Mepschen • Dramaturgie: Bram Walter • Scenografie: Eva Dijksman

Over Speels Collectief

Speels Collectief is een divers, mixed-abled theatergezelschap. We bevragen de norm, zoeken verwondering en omarmen het ongewone. Het gezelschap gaat uit van ieders individuele mogelijkheden en onmogelijkheden en maakt van daaruit theater. Mensen die niet of weinig gerepresenteerd worden krijgen een podium. Daardoor verandert de beeldvorming, ook over actuele thematiek als inclusie en participatie. Via de kunst wordt gezocht naar openheid en verwondering. Wij stellen onze groepen zo divers mogelijk samen om een zo breed mogelijk palet aan perspectieven te tonen. Door deze perspectieven naast elkaar te plaatsen, bevragen we de norm. Tegelijkertijd willen we voor onze performers de mogelijkheden vergroten om deel te nemen aan de culturele wereld.